Junioren

Het team de Junioren 2016-2017.

 

 

 

 

 

 

 

Het kan Friezen, het kan dooien

5 November 2016 is een gedenkwaardige dag in het rugby. Niet iedereen is daarvan op de hoogte, maar wij sinds dit jaar wel. 5 November 1916 was de dag dat in Nederland de eerste rugbywedstrijd te zien was, gespeeld in Leeuwarden door Britse troepen die in Nederland verbleven. 


5 November was ook de dag dat wij tegen Cluster Noord mochten spelen, de laatste wedstrijd uit dit eerste deel van de competitie. Omdat deze dag in Leeuwarden de memorialgame gespeeld werd, werden wij uitgenodigd om in Gorredijk te spelen, bij de Wrotters. Cluster Noord had, zo hadden we gezien in de competitiestand, gelijk gespeeld tegen de Bassets, waar wij de week ervoor van gewonnen hadden (met 78-0 nog wel). Het moest dus wel een mooie middag worden.


De wedstrijd begon en het spel ging mooi gelijk op, het golfde heen en weer en er leek een mooi evenwicht tussen de partijen. Bij de eerste line out (waarom heet dat toch line out, als je vanaf de lijn de bals juist weer ingooit…) zagen we de eerste lifts van het seizoen. Mooi om te zien dat spelers dit al zo goed kunnen. Overigens: de Friezen wonnen de bal.


In de eerste aanval van onze kant die mooi lukte, trok Kim de aandacht van de tegenstanders en trok daarmee de defensie van de Friezen haar kant uit. Dat kwam ook door een mooie schijnbeweging van Nesta, die deed of hij de bal naar Kim zou pasen, maar het niet deed en er zelf mee vandoor ging. Het leverde ons een try op. En even later was het Robbin die de 0-10 aantekende.

Aan het eind van de eerste helft was het Danny D. die een prachtactie liet zien, door zigzaggend tussen de Friese troepen door te rennen en niet te stuiten te zijn. Tot… het werd net geen try, maar het was wel heel gaaf om te zien.


De tweede helft begon meteen spannend, dicht bij onze trylijn, zo’n 5 meter. Maar dan wel minuten lang. De Friezen hadden er zin in en wij kregen geen grip op hun spel. Het leidde tot een stand van 5-10 en het moment dat we ons echt moesten herpakken. De Friezen boden aanzienlijk meer tegenstand dat we gedacht hadden. Gelukkig lukte dat en Micky doorbrak de aanvalsgolf van de Friezen. En Kim benutte de conversie, dus was het 5-17.

Tijn kreeg nog een kansje en benutte het meteen, daarmee de voorsprong vergrotend tot 5-22 en Kim zorgde voor de eindstand van 5-24
.

Het is al met al geen mooie wedstrijd geworden, het was hard werken in de Friese klei. Maar we hebben wel gewonnen. Terecht werd Megan de (wo)man of the match: zij kreeg het voor elkaar om tijdens de line out de bal te stelen van de Friezen. En kenners van het vak weten dat dat niet eenvoudig is. Daarnaast was het Megan die op de flank stond, in de wissel en ook op de tweede rij. Overal hard werkend en telkens van veel waarde voor het team.


Van deze wedstrijd leerden we twee dingen. De eerste is: onderschat nooit de tegenstander. Ook als ze een mindere wedstrijd gespeeld hebben, dat maakt ze nog niet eenvoudig te verslaan. En de andere les: we hebben heel hard getraind op de verdediging en dat is ons ook deze week gelukt. Vorige week de 0 gehouden, nu maar één try tegen. 


Na de wedstrijd hebben we gezellig nog na staan praten, onder het genot van broodjes worst en tomatensoep. Er werd heel goed voor ons gezorgd. En daarna zijn we met zo’n 17 mensen uit onze groep naar Leeuwarden gegaan. Naar de wedstrijd van de Northern Region Navy Rugby Team (de Schotten) tegen de Eastern Region Navy Rugby Team (de Engelsen). 


100 Jaar rugby in Nederland. Wij hebben het gevierd met een stevig bevochten overwinning.
 
 
 
Meteen d’r op en d’r over maakte het succes

Onze eerste wedstrijd na 17 december, toen we met een prachtige winst uit Hengelo kwamen. Natuurlijk hadden we de kerstvakantie en een RDD-dag, maar ook een paar zaterdagen dat de wedstrijd niet door kon gaan door het weer. Maar vandaag, 4 februari 2017, was het prachtig weer. Het veld lag er prima bij, dus de omstandigheden waren optimaal.


In de trainingen voorafgaand aan deze wedstrijd was veel aandacht besteed aan de skills en ook aan de Rush Defence, een mooie vorm van spelen die nog weleens nuttig zou kunnen zijn. Iedereen was tot de tanden toe gemotiveerd, was scherp en op de winst uit.


Waarom zo’n bijzondere aanloop naar een wedstrijd? Waarom stond opeens iedereen op scherp? De reden was de tegenstander. De Bulldogs uit Almere. Dit seizoen al twee keer onze tegenstander, beide keren in Almere. De eerste wedstrijd die we tegen ze speelden, in het eerste gedeelte van de competitie, wonnen we met 7-38. De tweede wedstrijd was het echt wel anders. Almere had zich intensief voorbereid om de ontmoeting en verraste ons met pittig spel. In de tweede helft hadden we wel door hoe het spel gespeeld werd, liepen we ook aanzienlijk in op de Bulldogs, maar uiteindelijk was bij het eindsignaal de stand 27-19 en hadden we onze eerste wedstrijd verloren. En daarom waren de spelers zo geconcentreerd: revanche! Dat moest op het veld gebeuren.


Om stipt 2 uur startte referee Gawie de wedstrijd. En vanaf die eerste seconde waren de spelers alert, joegen op de bal en speelden goed samen. Er werd zelfs behoorlijk veel gecommuniceerd. Dat resulteerde al snel in een eerste try van Micky. Almere schrok van deze aanpak, maar was niet uit het veld geslagen. Al snel was het 5 – 5. Het was meteen een echte wedstrijd.

We pakten de draad weer lekker op en Tijn bracht ons weer op voorsprong en Kim scoorde met de conversie: 12- 5. En we waren toen pas 12 minuten onderweg.

De wedstrijd had in de eerste helft wel een wat eenzijdig karakter: vooral op de helft van Almere vond de strijd plaats. Regelmatig waren we dicht bij de trylijn van Almere, maar door massief verdedigen hielden ze de bal voor de lijn. Tot Robbin een kick gaf en er zelf meteen ook achteraan rende. Een Almerespeler leek de bal te pakken te krijgen, maar werd door Robbin getackeld en Robbin kreeg de bal te pakken en drukte die, over de trylijn, op het veld. Een mooie try, al vond Almere dat dit niet kon.

Met 17 – 5 gingen we de rust in. 


In de tweede helft was het zaak door te zetten. We hadden de regie op het veld, bepaalden wat er gebeurde en maakten het Almere lastig. Het was opnieuw Micky die de score opende. Daarna duurde het even voor er weer gescoord werd, maar Mark sprintte tussen alles en iedereen door, vooral rechtuit (!) iedereen wegduwend, en scoorde. Zijn eerste thuistry! Robbin verzilverde de conversie,

Ook Maël scoorde nog een keer. Rond de eigen 20 meterlijn kreeg hij de bal en rende het hele veld over, met Almere achter zich aan. Ze hadden geen kans. De conversie van Robbin was succesvol.
 


Waren we er toen? Nee, nog niet. Aan het eind van de wedstrijd was het Micky die de bal had en uit een kluwen van spelers loskwam. Alleen één van zijn kicksen moest hij achterlagen. Op een sok en een schoen sprintte hij verder en maakte onze laatste try. 41 – 5 was ook de eindstand, want de conversie lukte niet en was ook meteen het moment dat de ref afblies.

In de nazit op het veld verklaarde Maurice Micky tot Man of the Match. De spelers waren het wel eens met de keuze, maar vonden dat ook Mark top gespeeld had en beloonden zijn eerste thuistry met hun nominatie. Daarmee kregen we een Mick en Mark of the Match. Mooier kan het toch niet.


Wat bracht nu het succes in deze wedstrijd? Het allerbelangrijkste is dat we, ook als er iets niet goed ging in het veld, een team waren en bleven. Geen gemopper, geen verwijten. Elkaar positief steunen en elkaars missertjes opvangen. Dat was wat we zagen. En natuurlijk de Rush Defence. Bijzonder succesvol, en pas net geleerd. En dat geeft ook iets aan: donderdag geoefend, zaterdag nog een keer op het bord uitgelegd en daarna meteen uitvoeren. En hoe! Er stonden 22 spelers die voor elkaar wilden gaan en voor de winst. En van de spelers die niet konden spelen, omdat ze geblesseerd zijn, waren er ook een aantal aanwezig. Als steun. Geweldig.

Een groot compliment dus aan alle junioren, spelend of supporterend, voor deze topprestatie.


Voor de competitie was deze voerwinning heel goed, we staan nog steeds bovenaan, maar wel met de meeste gespeelde wedstrijden. Nu doorgaan met alles winnen en veel scoren. Dan komt het zeker goed.
 
Op het eind van de competitie zijn we 2e geworden.